Marek ZYGMUNT
Instytut Optoelektroniki, Wojskowa Akademia Techniczna, ul. Gen. Sylwestra Kaliskiego, 00-908 Warszawa
Współczesne pole walki jest nasycone sprzętem optoelektronicznym. Podstawę stanowią systemy obserwacyjne z użyciem kamer pracujących w różnych zakresach widma optycznego pozwalające na zwiększenie tzw. świadomości operacyjnej. Ale tak naprawdę systemy obserwacyjne stanowią tylko niewielki ułamek wykorzystywanego sprzętu.
Źródła promieniowania laserowego zintegrowane są z dalmierzami laserowymi, podświetlaczami laserowymi, z układami naprowadzania w wiązce laserowej, oświetlaczami laserowymi, laserowymi wskaźnikami celu. Ponieważ wymienione urządzenia najczęściej zintegrowane są z różnymi systemami uzbrojenia istotne jest aby budować urządzenia i systemy, które wykrywają promieniowanie laserowe generowane przez te środki określać ich kątowe położenie oraz analizować parametry odbieranych sygnałów optycznych w celu identyfikacji zagrożenia.
Systemy ostrzegania nie tylko wykrywają i ostrzegają przed promieniowaniem laserowym ale również promieniowaniem optycznym generowanym przez wszystkie rodzaje pocisków od odpalenia poprzez całą fazę lotu.
Identyfikacja zagrożenia pozwala na przeciwdziałanie, które nazywane jest „softkill” lub „hardkill”. Zadaniem układów „softkill” jest maskowanie ochranianego obiektu oraz zakłócanie układów naprowadzania przeciwnika. Systemy „hardkill” niszczą nadlatujące pociski w półsferze przestrzennej stanowiącej strefę bezpieczeństwa wokół chronionego pojazdu. Tego typu systemy noszą nazwę systemów obrony aktywnej pojazdu.
Kolejną grupę urządzeń stanowią skanery laserowe, umieszczane na pojazdach autonomicznych, do powietrznego rozpoznania terenu oraz detekcji małych dronów w strefach do 1500 m. Promieniowanie laserowe wykorzystuje się również do detekcji skażeń (lidary) i budowy broni laserowej.
Istotną rolę odgrywa łączność laserowa „ad-hoc” w warunkach „ciszy” radiowej na lądzie, wodzie i w powietrzu. Najnowszym trendem jest laserowa łączność satelitarna, pomiędzy satelitami i stacją naziemną.
Tak duża ilość środków optoelektronicznych generuje potrzebę integracji tego środowiska wprowadzenie pewnych standardów oraz budowę urządzeń wielofunkcyjnych, dokonujących fuzji pozyskanych informacji.